Wie is die Ware Jesus – Shamaan, Vaderloos in Galiléa, of Meer?

Vrae en antwoorde is sekerlik dié belangrikste meningspeilers. Dit bepaal nie net ‘n persoon se kennis van sekere onderwerpe nie maar kan selfs ook die uiteindelike eindbestemming van ‘n persoon na sy dood aandui. Neem ‘n oomblik die volgende uiters belangrike vraag en die onderskeie antwoorde in reaksie daarop in aanmerking.

Matteus 16:13-17 En toe Jesus in die streke van Cesaréa-Filippi kom, vra Hy sy dissipels en sê: Wie sê die mense dat Ek, die Seun van die mens, is? En hulle antwoord: Sommige Johannes die Doper, en sommige Elía, en ander Jeremia of een van die profete. Hy sê vir hulle: Maar julle, wie sê julle is Ek? En Simon Petrus antwoord en sê: U is die Christus, die Seun van die lewende God. Toe antwoord Jesus en sê vir hom: Salig is jy, Simon Bar-Jona, want vlees en bloed het dit nie aan jou geopenbaar nie, maar my Vader wat in die hemele is.

Hoewel die meeste antwoorde volkome verkeerd was, het sommige van hulle ten minste binne die omvang van die Bybelse geskiedenis gebly, en dis iets waarop sommige van die hedendaagse vername navorsers nie aanspraak kan maak nie omdat hulle die geskiedenis nie as ‘n sekwensiële opeenvolging van gebeure wat op bewysbare historiese feite gebaseer is, definieer nie maar as die subjektiewe persepsies van mense wat deur hulle eie persoonlike wêreldbeeld geformuleer word. Vandaar Prof. Jurie le Roux[1] se misplaasde opmerkings: “…my rede vorm die werklikheid. Ek maak die werklikheid, ek ken sin aan die geskiedenis toe, ek maak betekenis .. Elke eksegeet ‘maak’ die Skrif betekenisryk .. ‘n Mens het nie die vermoë om absoluut te dink nie .. Om dus absolute uitsprake oor God te maak .. is ‘n onmoontlikheid.”[2]“ “Vir die eerste eeuse Christene het Jesus opgestaan omdat dit deel van hul wêreldbeeld was, vandag kan ons dit nie meer so verstaan nie”[3] (Klem bygevoeg)

As die mens nie die vermoë het om absoluut te dink nie is hy nie net volkome magteloos om absolute uitsprake oor God te maak nie maar ook oor die resente geskiedenis soos bevoorbeeld die moordadige dade van Hitler wat 6 000 000 Jode uitgewis het. Beteken dit dat ons die postmoderne denkers kan koppel aan die sinneloosheid van die Neo-Nazis wat nie absoluut kan dink nie en dusdoende die feitelike gesiedenis van die slagting onder die Jode ontken? Verkeerde en onwetenskaplike uitsprake soos hierbo het ‘n spesifieke doel voor oë en dit is om die wêreldse geskiedenis en in die besonder Bybelse geskiedenis te “mayalogiseer”. Die woord “mayalogiseer” is my eie skepping en is afgelei van die ou Sanskrit term “maya,” ‘n woord wat hoofsaaklik in die Hindoeïsme gebruik word om te sê dat alles ‘n illusie is. “Mayalogisering” het ‘n handige manier geword om die feitelike bewysplasings in die Skrif van Jesus se woorde, sy wonderwerke, sy dood en opstanding as blote shamanistiese ervarings wat aangebring is deur veranderde bewussynstoestande en buite-liggaamlike ervarings, weg te redeneer. Dit moet ten alle koste gedoen word sodat ander religieuse mitologieë, stories en gesegdes op ‘n gelyke vlak met die Bybel gebring kan word.

Martin Debelius (1883-1947) en Rudolph Bultmann (1884-1976), twee Duitse teoloë en professore van die Nuwe Testament, het twee soorte geskiedenisse gedefinieer — “Historie” en “Geschichte.” “Historie” is feitelike, objektiewe en verifieerbare gebeure wat bewysbaar is deur wetenskaplike hulpbronne soos argeologiese opgrawings. “Geschichte” daarteenoor, is gebeure wat die waarnemer in sy hart en denke opeis as die waarheid; dit is dus intern en onverifieerbaar en berus op “geloof” of subjektiewe geskiedenis. “Hierdie onderskeid veroorloof die aanname dat iets (soos die opstanding van Jesus) die ‘waarheid’ is [d.w.s. ‘Geschichte’ is] [maar] wat nie die ‘waarheid’ is nie in die sin van ‘n historiese feit [d.w.s. ‘Hiistorie’ is nie].[4]

“Formgeschichte” wat ‘n integrale deel uitmaak van hierdie dualistiese en uiteenlopende sienings van die geskiedenis, beweer dat die onderskeie narratiewe van die lewe, werke en woorde van Jesus Christus gewysig, vergroot en selfs deur die vroeë Christengemeenskap versin is om in hulle eie behoeftes te voorsien. Dibelius en Bultmann het hierdie narratiewe as legendes en mities geklassifiseer. Dit het aanleiding gee tot die nimmereindigende soeke na die ware Jesus – ‘n de-gemitologiseerde Jesus, d.w.s ‘n “Geschichtige Jesus” na ‘n “Historie Jesus” wat gestroop is van al die versierings, mities en legendes wat die vroeë Christene na bewering in hulle harte en gemoedere ervaar het d.m.v. buite-sintuigllike bewussynstoestande en buite-liggaamlike ervarings (astrale projeksies). Die soeke na die ware Jesus  het sedertdien ontwikkel in ‘n modderpoel van nagevorsde “bevindinge”  waarvan die mees onlangse blatante godslasterlikhede is – i.e. die opvatting dat Jesus genesings en duiweluitdrywing gedoen het, die geesteswêreld beheer het, en as ‘n profeet, leermeester en middelaar van goddelike wysheid opgetree het in die hoedanigheid van ‘n Galilese shamanistiese figuur.

Tydens n openbare debat wat gehou is op 16 Oktober vanjaar aan die Universteit van Pretoria, het drie uitgelese sprekers in hulle onderskeie vakgebiede referate gelewer oor de onderwerp “Wie is die ware Jesus   – Shamaan, Vaderloos in Galiléa, of Meer.” Hulle was proff. Pieter Craffert, Andries van Aarde en R. Zimmermamnn.

Prof. Craffert, n lid van die Nuwe Hervromers en personneellid van UNISA, het onlangs ‘n boek gepubliseer met die tiitel “The Life of a Galilean Shaman: Jesus of Nazareth in Anthropological-Historical Perspective.” Verskeie postmoderne toeloë praat met goot lof daarvan.

Christopher Rowland van Queens College, Oxford, apploudiseer die boek as volg:

“Dr. Pieter Craffert’s book is a timely contribution to the debate about Jesus, which deserves to be read widely and pondered by the scholarly community, as it enables a better grasp of Jesus of Nazareth in his historical context. Those who have discussed the political problem posed by Jesus have never taken seriously enough the power wielded by the charismatic, miracle-worker, and seer in an ancient society. The careful exploration of the way in which Pieter Craffert has explored how shamanism might inform the understanding of the Jesus tradition sheds much light on the religion and politics of the Jesus of history which will set future discussion on a firmer historical footing.” (Emphasis added).

Bruce J. Malina, Creighton Universiteit, Omaha, is oorstelp met shamanistiese ekstase wanneer hy in vrolike lewenslustigheid sê:

“In this book, Craffert uses the metaphor of traveling to describe the task he has undertaken. Given the existence of the two prevailing pathways leading into contemporary ‘historical Jesus’ study, Craffert leaves the century-and-a-half old Schweitzer Street (Schweitzerstrasse) and Wrede Road (Wredebahn) to do some ‘bundubashing’ (South African: to travel off road through remote and rough terrain) to get to the social personage of Jesus the Galilean. His critique of prevailing historical Jesus study is insightful and incisive, while his description of Jesus as first-century Galilean shaman is masterful and accomplished. His rationale for and realization of a work of anthropological history is quite on the mark, enabling a reader to have an encounter with a first-century, Galilean shamanic Jesus that should produce an appropriate culture shock in those unused to the radically different cultural and social landscape of Mediterranean antiquity.” (Emphasis added)

“Bundubashing?” . . .  Inderdaad! Die postmoderne intellentsia volg “bundubashing” weë en paaie wat die Woord van God beskrywe as weë en paaie wat vir die mens reg lyk maar die gevolge daarvan lei na die ewige dood.

Spreuke 14:12 Daar is ‘n weg wat vir ‘n mens reg lyk, maar die einde daarvan is weë van die dood.

John J. Pilch van Georgetown Universiteit, Washington skryf:

“Craffert’s groundbreaking study lifts contemporary historical Jesus research out of frustrating dead ends to move it in a new and richly rewarding direction. According to him, Jesus is best understood as a shamanic figure who lived in first century Galilee. Everything the New Testament reports about Jesus, his teaching and his activities, fits the model of a shamanic complex. This model offers the most culturally plausible interpretation of biblical evidence that others have judged to be purely literary compositions with no basis in reality contrived to teach a ‘theological’ or ’spiritual’ lesson. Craffert’s new view of Jesus makes him as intelligible as other universally documented holy persons who have appeared in all cultures throughout the millennia of human existence.” [6] (Emphasis added).

Die laaste sin onderstreep wat ek vroeër gesê het, en dit is dat die vyande van God alles in hulle vermoë doen om God se Seun, Jesus Christus, op gelyke vlak te bring met al die ander sg. heilige persone wat prominensie geniet in elke denkbare godsdiens. In wese kom dit daarop neer dat Jesus Christus nie God is nie maar ‘n persoon soos enige ander wat gebruik gemaak het van shamanistiese kunste om die mense ‘n rat voor die oë te draai. Prof Zimmermann het sy aanbieding begin deur te verwys na Matteus 16 maar het doelbewus die kerngedeelte daarvan weggelaat, nl. “Salig is jy, Simon Bar-Jona, want vlees en bloed het dit nie aan jou geopenbaar nie, maar my Vader wat in die hemele is.” God die Vader se getuienis aangaande sy Seun word dus verwerp om plek te maak vir mensgemaakte idees en versinsels oor Jesus Chrisus en wie Hy kwansuis werklik was.

In sy referaat het Craffert gesê dat Shamanisme ‘n manier is om te verduidelik hoe Jesus van Nasaret wonderwerke gedoen het, gesterwe en uit die dood opgewek is. Ek kon aanvanklik nie verstaan hoe hy die unieke wonderwerk van Christus se opstanding, wat deur die Heilige Gees bewerk is, met die demonies geïnspireerde praktyke van shamanisme verbind nie, totdat ek die volgende woorde in ‘n artikel op die internet gelees het.

Die Pad van die Shamaan

Daar word dikwels na die shamaan verwys as “die gewonde heler.” Dit beteken dat die shamaan een of ander verskriklike siekte of krisis deurgemaak het, of in die land van die dooies was en toe oorleef het, maar nie net oorleef het nie: hy het ook teruggekom, sterker en wyser, met die hulp van die geeste.[6]

Dit is onomwonde ‘n demonies geïnspireerde nabootsing van Jesus Christus se dood en opstanding wat God se verskriklike oordele in Matteus en Markus provokeer:

Matteus 12:32 En elkeen wat ‘n woord spreek teen die Seun van die mens, dit sal hom vergewe word; maar elkeen wat spreek teen die Heilige Gees, dit sal hom nie vergewe word nie, in hierdie eeu nie en ook in die toekomende nie.

Markus 3:29-30 maar wie teen die Heilige Gees gelaster het, het geen vergifnis tot in ewigheid nie, maar is skuldig aan die ewige oordeel—omdat hulle gesê het: Hy het ‘n onreine gees.

Enigeen wat aan die Heilige Gees toeskryf wat van die duiwel en sy demone afkomstig is en soos die Farisieërs sê dat Jesus sy wonderwerke deur die krag van Beëlsebul gedoen is, loop die gevaar om vir ewig verlore te gaan.

Matteus 12:24 Maar toe die Fariseërs dit hoor, sê hulle: Hy dryf die duiwels nie anders uit as deur Beëlsebul, die owerste van die duiwels, nie.

Wat is die verskil tussen die bogaande Fariseese beskuldiging en Craffert se aanname dat “Jesus as ‘n Galilese shamanistiese figuur sinnebeeldige genesings en duiweluitdrywing gedoen en die geeste gekontroleer het, terwyl hy ook as profeet, leermeester and middelaar van goddelike wysheid opgetree het” (klem bygevoeg). Ten einde hierdie grondelose verklaring uit die bodemlose put te verstaan, is dit nodig om die essensiële kenmerke van ‘n shamaan in oënskou te neem.

Luidens ‘n artikel op Wikipedia (http://en.wikipedia.org/wiki/Shamanism) is die belangrikste funksie van ‘n shamaan om ‘n oorvloedige klomp take te verrig, afhangende van die gemeenskap waarin hulle hul kunste beoefen: i.e. genesing, die aanvoer van ‘n offer; die bewaring van die tradisies deur strorievertellings en liedere; voorspellings; en om op te tree as ‘n “psychopomp” (letterlik beteken dit “sielegids” of geestegids”). In sommige kulture kan al hierdie take in een shamaan funksioneer. Die geestebesweerder in die Griekse mitologie kan as ‘n shamaan bestempel word omdat hy die geeste kon oproep en die dooies opwek om hulle as slawe, soldate en instrumente vir waarsêery te gebruik. Gewoonlik reis die shamaan na die middelpunt van die aarde en betree die geesteswêreld by wyse van ‘n verandering van bewussyn en gaan in ‘n ekstatiese transtoestand wat of outohipnoties en/of deur die gebruik van plant-entheogene (verdowingsmiddels) aangebring word. Die metodes wissel en word dikwels gelyktydig aangewend. Sommige van die metodes wat gebruik word om transtoestande aan te bring, is die volgende:

• Tabak (bevorder konsentrasie maar is nie psigotropies nie (m.a.w. dit werk nie op die sentrale senuweestelsel in nie).
• Tromslaan
• Transdanse
• Dreunsang
• Icaros / Medisinale liedere
• Nagwake
• Vas
• Seremoniële sauna
• Najaag van visoene
• Mariri
• Swaardgevegte / Swaardsmeding
• “Krag” of “meester” plante wat gebruik word as wierook of geëet word om veranderde bewussynstoestande te bereik.
• Psigideliese sampioene – waarna die Mazatec shamaans eufimisties verwys as heilige kinders soos Maria Sabina.
• Cannabis (Dagga)
• San Pedro Kaktus – deur die Andiese mense vernoem na St. Petrus wat die sleutels tot die hekke van die hemel hou; Quechua naam: Huachuma.
• Peyote
• Ayahuasca – Quechua vir wingerd van die Dood; ook genoem yage.
• Cedar
• Datura
• Dodelike nagskaduwee
• “Fly agaric” ook genoem “Fly amanita” is n giftige fungus
• Iboga
• Morning glory
• Soetgras
• Sage

(Klem deurgaans bygevoeg)

Suggereer Prof. Craffert dat Jesus soortgelyke verdowingsmiddels en metodes gebruik het om sy beweerde shamanistiese veranderde bewussynstoestande aan te bring? Indien wel dan is hy of baie na-aan die onvergeeflike sonde van die lastering van die Heilige Gees wat Jesus bemagtig het om wonderwerke te doen en Hom uit die dood opgewek het, of hy het al so baie kere gelaster dat Craffert geen gewetenswroeging hoegenaamd ervaar nie.

Die gehoor het die geleentheid gekry om vrae te stel wat in ‘n bondel geneem en beantwoord is. Die drie hoogs gedistingeerde sprekers het almal se vrae beantwoord behalwe myne wat ek soos volg gefraseer het:

Wie het hierdie diepsinnige woorde geuiter, en hulle was inderdaad baie diepsinnig - “Ek het dan vir julle gesê dat julle in jul sondes sal sterwe; want as julle nie glo dat dit Ek is nie, sal julle in jul sondes sterwe?” Was dit ‘n shamaan soos julle beweer en indien wel, sou u sê dat u en my sondes blote shamanistiese ervarings is?

Dit herinner my aan Paulus se ernstige waarskuwing in Romeine 1:18 en 19:

Want die toorn van God word van die hemel af geopenbaar oor al die goddeloosheid en ongeregtigheid van die mense wat in ongeregtigheid die waarheid onderdruk, omdat wat van God geken kan word, in hulle openbaar is, want God het dit aan hulle geopenbaar.

Hulle ken die waarheid maar is doelbewus besig om dit in hulle eie ongeregtigheid te onderdruk. Hulle weerstaan die leerstellings van God omdat hulle weet hulle daardie leerstellings nie kan nahou nie en terselfdertyd ook aan hulle sondes van afvalligheid kan bly vashou nie. Was dit miskien die rede waarom hulle geweier het om my vraag te beantwoord?

My opregte pleidooi is dat die drie geëerde sprekers wie se misinterpretasie van Jesus Christus hulleself en ook andere op ‘n dwaalspoor lei, hulle heelhartig van hulle bose weë sal bekeer en die waarheid van God se Evangelie sal ontvang sodat hulle gered kan word, want dit is nie die wil van God dat hulle verlore gaan nie.

2 Petrus 3:9 Die Here vertraag nie die belofte soos sommige dit vertraging ag nie, maar Hy is lankmoedig oor ons en wil nie hê dat sommige moet vergaan nie, maar dat almal tot bekering moet kom (Klem bygevoeg)

Die Teologiese Fakulteit van die Universiteit van Pretoria was deur die jare heen die gasheer vir baie sprekers wat bygedra het tot hulle eie afvalligheid en ook dié van die NG Kerk. Hulle is toenemend besig om die fundamentaliste te spot en te beswadder wat met ontsag die fundamentele waarhede van die Skrif wil onderhou en weier om daardie waarhede ter wille van ‘n “eenheid-in-diversiteit” paradigma te kompromiteer. ‘n Persoon wat telkens met die fundamentalisme spot, is Prof Piet Naudé.[7] Hy het tydens die jaarlikse Lentefeesviering van die Teologiese Fakulteit op 8 Oktober vanjaar gesê dat die kerk diverse spiritualiteite moet inkorporeer en propageer, met ‘n enkele uitsondering – en dit is om die fundamentaliste soos die plaag te vermy want dit is onmoontlik om oor enige gemeenskaplike middelgrond met hulle te onderhandel. Hulle is mal, het hy gesê. ‘n Groot gehoor van hoofsaaklik mans (?) het met oorgawe vir Naudé se ou grappies en sy spottery met die fundamentaliste gelag. Die enigste ding wat jy vir ‘n fundamentalis kan sê, is “Sien jou in die hemel . . . of nie,” het hy gespot. Die mans (?) het weer geskaterlag. Sinneloosheid is egter nie eie aan die fundamentaliste nie maar eerder die liberaliste wat voorgee dat hulle wys is maar dwaas geword het in hulle eie oorlegginge. Wat sê die Skrif van hulle? – Romeine 1: 22

Claiming to be wise, they became fools [professing to be smart, they made simpletons of themselves]. (Amplified Bybel) (Klem bygevoeg).

2 Peter 3:1-3 Dit is reeds die tweede brief, geliefdes, wat ek aan julle skrywe. In albei wil ek deur herinnering julle suiwere gesindheid opwek, sodat julle die woorde kan onthou wat deur die heilige profete tevore gespreek is, en die gebod van ons, apostels van die Here en Verlosser. Dit moet julle veral weet, dat daar aan die einde van die dae spotters sal kom wat volgens hulle eie begeerlikhede wandel (Klem bygevoeg).

Die ironie is dat terwyl Piet Naudé met die fundamentaliste gespot het, hy voor die kansel van die Universiteitsoord NG gemeente in Pretoria gestaan het, waarop geskrywe staan “So stuur Ek julle,” die woorde wat Christus aan sy dissipels gesê het nadat HY uit die dood opgestaan het (Johannes 20:21). Hy het hulle in die wêreld uitgestuur om die mees fundamentele waarheid wat die mens nog ooit gekonfronteer het, te verkondig: “Ek is die weg en die waarheid en die lewe; niemand kom na die Vader behalwe deur My nie.” Hoe kan Piet Naudé, die Teologiese Fakulteit en die mans (?) wat so lekker saam met hom gegiggel en gelag het, Christus se opdrag uitvoer om in die hele wêreld in te gaan en dissipels te maak van al die nasies as hulle Jesus se suiwer fundamentalistiese uitsprake bespot? Watter soort boodskap kan hulle aan ‘n wêreld wat gek geword het, bring as hulle met die fundamentele uitsprake wat Jesus Christus gedurende sy aardse verblyf gemaak het, die spot dryf?

Broer Petrus het waarskynlik by voorbaat geweet van die onbesonne byeenkomste aan die Teologiese Fakulteit van UP soos dié een wat plaasgevind het op 8 Oktober 2008. Inderdaad, hy was doodreg toe hy gesê het daar sal in die laaste dae spotters wees.

Vir hulle wil ek die Psalmis graag aanhaal:

Psalm 2:1-4 Waarom woel die nasies en bedink die volke nietige dinge? Die konings van die aarde staan gereed, en die vorste hou saam raad teen die HERE en teen sy Gesalfde en sê: Laat ons hulle bande stukkend ruk en hulle toue van ons afwerp! Hy wat in die hemel woon, lag; die Here spot met hulle. Dan sal Hy hulle aanspreek in sy toorn, en in sy grimmigheid sal Hy hulle verskrik (klem bygevoeg).

Jesus het Simon Petrus ‘n geseënde man genoem omdat sy Vader in die hemel aan hom die ewige en onveranderlike waarheid oor Hom geopenbaar het. Wie het aan Prof. Pieter Craffert geopenbaar dat Jesus ‘n shamaan moes gewees het  – die god van hierdie wêreld?

2 Korinthiërs 4: 3-4 Maar as ons evangelie dan nog bedek is, is dit bedek in die wat verlore gaan,  naamlik die ongelowiges in wie die god van hierdie wêreld die sinne verblind het, sodat die verligting van die evangelie van die heerlikheid van Christus, wat die beeld van God is, op hulle nie sou skyn nie (klem bygevoeg).

---

[1] Prof le Roux is verbonde aan die Departement Ou Testemant van die Teologiese Fakulteit van Pretoria

[2] Le Roux JH 2001. Geskiedenis van die Pentateugnavorsing. Deprt. Ou Testament. Universiteit van Pretoria. p 36-38)

[3] Jurie le Roux 2004. Na OTW Pentateugkritiek vraestel aan Ferdie Mulder gesê. 19/06/2004; GW 1:12; 11 h30. Universiteit van Pretoria.

[4] Richard Soulen: Handbook of Biblical Criticism,” p. 79

[5] http://www.unisa.ac.za/Default.asp?Cmd=ViewContent&ContentID=20742

[6] http://www.shamanism.dk/Artikel%20-%20All%20life%20is%20connected.htm

[7] Prof. Naudé het ‘n meesters in filosofie, ‘n doktoraat in teologie en is ‘n geordineerde predikant. Hy het talryke toekennings vir sy navorsing gewen, veral op die gebied van die teologie en etiek. Hy het twee akademiese boeke gepubliseer, meer as 50 artikels geskryf en meer as 100 referate by nasionale en internasionale konferensies gelewer. Hy is onlangs aangestel as die direkteur van die Nelson Mandela Metropool Universiteit se Besigheidskool terwyl hy aan die hoof staan van dié universiteit se Etiek Akademie.

Laat God Homself Beskerm

DEEL 4: IS DIE WOORD VAN GOD ‘N INGEWIKKELDE BOEK?

Ek is moeg om te wonder waar ek staan. Ek is moeg omdat ek weet ek ken die lewende Here, ek weet ek is gered, ek weet Hy sorg vir my en Hy is besig met my, maar ek verstaan nie reg nie. Omdat ek nie een honderd persent soos die Evangeliese Inisiatief óf Nuwe Hervorming dink oor God, verlossing en kerk nie; omdat ek nie glo in ‘n bepaalde teologie nie, wonder ek soms of ek in die kerk of buite die kerk hoort. (1)

Is die Woord van God ‘n ingewikkelde boek? Is dit in staat om ons vry te maak van ons onsekerhede sodat ons reg kan verstaan? Indien die Bybel nie die gesag of die krag gehad het om die mens se onsekerhede, vrese, twyfel, hartsverskeurdheid, koersloosheid ens. aan te spreek en te genees nie sou dit soos enige ander sg. heilige of geestelike boek niks anders wees nie as ‘n stel morele kodes waarvolgens die mens met ywer, inspanning en toegewydheid ‘n mooi godsdienstige lewe kan lei.

Sal ‘n jongman ‘n minnebrief aan sy geliefde skryf en besluit om dit so ingewikkeld te maak dat sy dit nie kan verstaan nie? As hy dit sou doen, sou sy hart aan die erns ontbreek om haar vir homself te win. Sou dit die Here behaag het om sy minnebrief (die Bybel) aan die mensdom so ingewikkeld te maak dat hulle dit nie kan verstaan nie, sou ook Hy nie juis ernstig wees om die mensdom vir Homself te win nie.

Ps 119:9 Waarmee sal die jongeling sy pad suiwer hou? Deur dit te hou na u woord.

Jak 1:5, 6 En as iemand van julle wysheid kortkom, laat hom dit van God bid, wat aan almal eenvoudig gee sonder om te verwyt, en dit sal aan hom gegee word. Maar hy moet in die geloof bid, sonder om te twyfel; want hy wat twyfel, is soos ‘n golf van die see wat deur die wind gedrywe en voortgesweep word.

Die belangrikste vraag wat die mens moet kan antwoord, is nie of hy sekerheid het oor sy saligheid nie maar of sy saligheid begrond is op die Woord van God. Daarom het die Here Jesus op ‘n dag gesê “Hy wat in My glo, soos die Skrif sê: strome van lewende water sal uit sy binneste vloei” (Joh 7:38). Om in die Here Jesus te glo, is baie maklik. Die duiwels glo ook, maar hulle sidder (Jak 2:19). Wat saak maak is of ek glo soos God dit van my vereis en nie soos ek dink ek behoort te glo nie.

Persone wat seker is van hulle saligheid (ons noem hulle fundamentaliste omdat hulle so seker is van hulle redding en omdat hulle weet dat die Woord van God die absolute waarheid is) hoef nie te wonder of hulle binne of buite die kerk hoort nie, en ek praat nie nou van ‘n spesifieke kerk soos die NG, Gereformeerde, Hervormde, Rooms Katolieke kerke of watter kerk ookal nie. As rein en saligverklaarde gelowige hoort die persoon, wat daardie sekerheid het, in die liggaam van Christus omdat die Gees van God hom/haar by hulle redding daar ingedoop het (ek praat nie van die waterdoop nie). Ek vind dit dus vreemd dat dr. Brink twyfel of hy in die kerk hoort, en al sou hy nie meer langer in die kerk wat hy so lief het tuishoort nie, maak dit hoegenaamd geen verskil aan sy saligheid en sy plek in die liggaam van Christus (alle gelowiges) nie. Ek sou eerder dink dat hy as gelowige nog steeds in die kerk tuishoort omdat daar nog so baie ongeredde mense in die kerk is wat nodig het om die waarheid te hoor en moontlik tot redding te kom en ook om die geredde mense te waarsku teen die valse leringe wat in die kerk hoogty vier. As hy hierin getrou sou bly aan Christus sal hy eendag die Kroon van Roem en Blydskap vir die sielewinner (1 Thess 2: 19) en die Onverwelklike Kroon van Heerlikheid vir elkeen wat bereid is om die skape die regte voeding te gee (1 Petr 5: 4) ontvang. ‘n Predikant wat waarlik deur God geroep is om die Evangelie in sy kerk te verkondig en nie sommer maar net dáár is om ‘n mooi Christelike lewe te lei en ‘n salaris te verdien nie, sal sorg dat Hy sy godgegewe en opgelegde taak vervul al sou hy voel hy hoort nie daar nie.

Dr. Brink se aanname dat die Bybel nie ‘n eenvoudige boek is nie en dat die teologie nie ‘n eenvoudige wetenskap is nie, herinner aan die Middeleeuse hiërargiese priestersamp in die Rooms Katolieke Kerk wat die Bybel doelbewus uit die hande van die proletariaat gehou het omdat dit kwansuis so esoteries en onverstaanbaar is. Slegs die kerk kon die ingewikkelde teologiese en wetenskaplike inhoud van die Bybel verklaar m.d.g. dat die gewone voetsool outjies geheel en al aangewese was op die kerk se interpretasie van die Bybel. Soos ons almal weet, het dit uitgeloop op ‘n leerdwaal fiasko wat uiteindelik deur die Protestantse Hervoming van Luther gefnuik is. Dr. Brink se stelling strook nie met Paulus se raadgewing dat ons daagliks die Skrifte moet ondersoek om seker te maak dat alles wat die doktore en professore oor die Bybel sê honderd persent korrek is nie (Hand 17: 11).

Indien die Bybel nie ‘n maklik verstaanbare boek was nie, sou die Heilige Gees nie vir Paulus geïnspireer het om vir ons te sê om dit daagliks te ondersoek nie. Trouens, selfs die jongeling is in staat om sy pad suiwer te hou deur dit te hou volgens die Woord van God (Ps 119: 9). Dit is juis die eenvoudiges wat verstandig gemaak word deur die lig van God’s Woord (Ps 119: 130) en dit is juis diegene wat nie wys is na die vlees nie, maar dwaas is by die wêreld wat God uitverkies het om die sg. wyses te beskaam (1 Kor 1: 1: 26-29). Miskien wil die post-moderne Skrifgeleerdes hê dat die voetsool kerkgangers moet glo dat die Bybel ‘n baie ingewikkelde en moeilike boek is om te verstaan en dat niemand obtektiwiteit [oor die Bybel] vir homself kan opeis nie omdat dit “immers van daardie mens God sou maak.” (2) Op hierdie wyse kan hulle groter beheer uitoefen oor God se skape en lammers en hulle in ‘n denkpatroon indwing wat pas by ons hedendaagse wêreldbeeld wat die ou wêreldbeeld m.b.t. die maagdelike geboorte, wonderwerke, kruisiging en opstanding van Christus nie meer kan aanvaar nie.

Ek wonder net wat God bedoel het toe Hy gesê het, “Julle SAL die waarheid ken, en die waarheid SAL julle vrymaak” (Joh 8: 32). Mense verstaan nie die Bybel nie, nie omdat dit so ingewikkelde boek is nie maar omdat die natuurlike mens die dinge van die Here nie kan verstaan nie omdat dit geestelik beoordeel word (1 Kor 2: 14). Dit is juis die dwases wat wysheid ontvang as hulle hul dwaasheid herken en erken en hulle heelhartig tot God bekeer (1 Kor 1: 25; 1 Kor 3: 18).

Voetnotas

1. Dr. Aldert Brink, Laat God Homself Beskerm, Kerkbode, 14 Sept. 2008
2. Ibid

Laat God Homself Beskerm

DEEL 3: MOET PREDIKANTE DIE KERK VERDEDIG?

“Ek is moeg om te wonder waar ek staan. Ek is moeg omdat ek weet ek ken die lewende Here, ek weet ek is gered, ek weet Hy sorg vir my en Hy is besig met my, maar ek verstaan nie reg nie. Omdat ek nie een honderd persent soos die Evangeliese Inisiatief óf Nuwe Hervorming dink oor God, verlossing en kerk nie; omdat ek nie glo in ‘n bepaalde teologie nie, wonder ek soms of ek in die kerk of buite die kerk hoort. Wat dit uiters sleg maak, is dat ek lief is vir die kerk omdat ek glo dat dit die Here se kerk is, maar dat ek ook nie altyd seker is of ek lekker in die kerk pas nie, want mense dink dit is hulle kerk. Feit is: Hy pas hierdie kerk op daarom dink ek kan ons maar ophou om die kerk so naarstiglik te verdedig. Ons werk is om ‘n Christelike lewe te lei.” (1) (Klem bygevoeg)

Die kerk is nie ‘n gebou nie en nog minder ‘n instituut of ‘n klub waarvan mense sommer goedmoeds lede kan word. So behoort dit altans te wees as Handelinge 2:47 vir ons enigsins iets beteken want daarin sê Lukas vir ons ondubbelsinnig waaruit die kerk veronderstel is om te bestaan — mense wat waarlik gered is en die Here volg. Hierdie mense word ook God se skape en lammers genoem en daarom word die predikers wat die Here oor hulle aangestel het herders genoem wat voortdurend daarop bedag moet wees om nie soos huurlinge op te tree nie.

Joh 10:11-13 Ek is die goeie herder. Die goeie herder lê sy lewe af vir die skape. Maar die huurling en hy wat nie ‘n herder is nie, van wie die skape nie die eiendom is nie, sien die wolf kom en laat die skape staan en vlug, en die wolf vang hulle en jaag die skape uitmekaar. En die huurling vlug, omdat hy ‘n huurling is en niks vir die skape omgee nie.

Indien dit Christus se bedoeling was om alleen sy kerk op te pas en dat dit die herders se werk was om maar net ‘n mooi voorbeeldige Christelike lewe te lei, sou Hy nooit vir Petrus die opdrag gegee het om sy skape en lammers te voed en op te pas nie (Joh 21:1-17) Tewens, die herders wat God se skape en lammers (L.W. die skape en lammers behoort aan God en nie die herders nie) nie oppas nie toon duidelik dat hulle Christus nie liefhet nie. Jesus het wel gesê dat HY sy kerk sal bou en dat die poorte van die hel dit nie sal oorweldig nie (Matt 16:18), maar Hy doen dit in samewerking met sy geesvervulde herders wat Hom liefhet. Daarom sê Hy ook dat hulle sy mede-arbeiders is (1 Kor 3:9). Die herders kan die mooiste denkbare Christelike lewe lei en deur almal vir hulle voorbeeldige lewens bewonder word maar as hulle versuim om God se lammers en skape op te pas en te verdedig teen die wolwe in skaapsklere dan is hulle mooi Christelike lewens ook maar soos ‘n hol klinkende metaal of ‘n luidende simbaal. Almal sien en hoor net vir hulle; hulle self is op die voorgrond omdat hulle sulke mooi Christelike lewens lei maar die lammers en skape se geestelike lewens word ondermyn omdat die herders hulle nie met hulle eie lewens oppas nie.

‘n Onderhoud op CNN wat Larry King met John MacArthur en Biskop Talbort gevoer het, het soos volg verloop:

Larry King: Don’t you believe, Bishop Talbort, that Christianity is the right path?

Biskop Talbort: I believe it is for Christians . . .

Larry King: But you believe that your religion is right.

Biskop Talbort: Yes I do!

Larry King: Or else . . . why believe it?

Biskop Talbort: That is right.

Larry King: So, all the other religions will have to be wrong.

Biskop Talbort: No! I don’t say that at all.

Larry King: I don’t follow that. (Ongelowiges is dikwels baie wyser en het meer insig as sommige Christene – bygevoeg)

Biskop Talbort: I believe my God is large enough to be inclusive of all human beings who are created in God’s image, and that includes those religions who are not Christian. (Sy God is “large enough” maar hy vergeet gerieflikheidshalwe dat die God van die Bybel ‘n baie nou poort en ‘n baie smal pad vir sy ware volgelinge gekies het om binne te gaan en te bewandel. Enigeen wat NIE deur daardie nou poort gaan nie, kan nie aanspraak maak op redding nie – bygevoeg).

John MacArthur: Can I ask a question? Why did Jesus say . . . why dit Paul say . . . if any man preaches any other Christ than the true Jesus Christ let him be accursed, let him be anathema? Why does the Bible say, neither is there salvation in any other name than Jesus Christ? Why does the Scripture condemn anyone who rejects Jesus Christ and the Gospel of Christ? Why is the message so exclusive?

Biskop Talbort: For me, salvation in Jesus Christ, is the way and what I try do do as a Christian is to live that example. My responsibility is not to convert all other religions but to live the Christian faith in the face of those religions. Are you gong to say our friend on this show who is Jewish is on the wrong path? That’s God’s choice. That’s God’s judment, not mine. (U kan die volledige onderhoud hier sien)

Daar het u dit. Ek is nie my mede aardse reisiger en buurman se oppasser nie. Hy kan maar anders glo as wat God van hom vereis. As hy verlore gaan, sal ek maar net mootjies my hande in onskuld was. Hierdie siening wat oral in die Christelike kerk kop uitsteek dat dit nie die kerk se taak is om mense met ander geloofsoortuigngs die evangeliseer nie maar om net vroompies ‘n mooi Christelike lewe voor hulle te lewe, is besig om Christus se opdrag in Mattheus 28:19 effektief te versmoor.

Waar kom hierdie onbybelse ding vandaan dat Christene slegs mooi Christelike lewens moet lei sonder om die Evangelie en God se leerstellings helder en duidelik te verklaar, veral in die aangesig van valse apostels en profete wat God se lammers en skape mislei en verlei? Een van die subtielste en gevaarlikste aanslae op God se Woord is Eugene Peterson se korrupte parafrase van die Nuwe Testament, “Die Boodskap”. Warren maak vrypostig daarvan gebruik in sy hiper suksesvolle boek, “Die Doelgerigte Lewe.” Baie teer Christene het alreeds onder die subtiele vleitaal van Peterson geswig en glo dat die tyd gekom het om nie meer hard te stry vir die geloof nie, maar om God se Woord net uit te lewe. In die Engelse weergawe van Warren se boek “The Purpose Driven Life” op bladsy 289 haal hy ‘n gedeelte van 1 Thessalonicense 1:8 uit “Die Boodskap” aan: “Your lives are echoing the Master’s Word . . . . The news of your faith in God is out. We don’t have to say anything anymore – you’re the message.” Ter wille van klarigheid moet ons kyk wat Paulus werklik gesê het:

1 Thess 15-8 . . . want die evangelie wat ons aan julle verkondig het, het nie bloot met woorde tot julle gekom nie, maar ook met krag en deur die Heilige Gees en met volle oortuiging. Julle weet trouens hoe ons by julle opgetree het, en dít om julle ontwil. En julle het ons voorbeeld gevolg en volgelinge van die Here geword. In baie moeilike omstandighede het julle die woord aangeneem met ‘n blydskap wat van die Heilige Gees kom. So het julle ‘n voorbeeld geword vir al die gelowiges in Masedonië en in Agaje. Van julle af is die woord van die Here in Masedonië en in Agaje verkondig, en oral het die mense gehoor van julle geloof in God, sodat dit nie vir ons nodig is om nog iets daaroor te sê nie.

Daar staan nêrens in hierdie gedeelte of eens gesuggereer dat die Thessaloniërs die boodskap is nie. Dit gaan enkel alleen daarom dat hulle voorbeelde was vir die gelowiges in Masedonië en Agaje van hoedanig hulle die Woord wat Paulus aan hulle verkondig het met die blydkskap van die Heilige Gees ontvang het, en geleer het om navolgers te wees van Paulus en die Here. Dit was hierdie bonatuurlike blydksap van die Heilige Gees wat hulle bekragtig het om soos Paulus die Evangelie te midde van die felste vervolging onbevrees te verkondig. Die nuus oor hulle geloof het so kragtig in die streke om hulle versprei dat dit nie vir Paulus nodig was om enigiets daaroor te sê nie. Almal het geweet van die wonder van verlossing wat God onder hulle bewerk het. Peterson suggereer op baie subtiele wyse dat Christene, nes Jesus wat die vleesgeworde Woord van God is, self ook klein inkarnasies van sy Woord is. Is dit ons lewenswandel, hoe mooi en voorbeeldig dit ookal mag wees, wat mense tot bekering lei? God sê vir ons baie duidelik dat dit Sy Woord is wat sondaars tot bekering bring.

Is dit werklik die kinders van die Here in die kerk (Ekklesia – uitgeroeptes) se enigste plig om ‘n Christelike lewe te lei of is dit ook hulle taak om die Evangelie van Jesus Christus onvervals te verkondig en te verdedig sodat verlore sondaars gered kan word? Miskien sal Dr. Brink goed onthou dat Christus eenmaal vir sy dissipels gesê het:

Julle is alreeds rein deur die volmaakte, mooi, heilige, sondelose en vlekkelose lewe wat ek daagliks voor julle lei. (Joh 15: 3)

Nee! Christus, die enigste Persoon wat nog ooit ‘n volmaakte en sondelose lewe hier op aarde gelei het, was ook die Persoon wat dit nodig geag het om te sê:

“Julle is alreeds rein deur die woord wat Ek tot julle gespreek het” (Johannes 15: 3).

Dit is dus nie ‘n mooi Christelike lewe en selfs ook nie eens die sondelose lewe wat Christus hier op aarde geleef het wat ander mense in die hemel bring nie, maar enkel alleen die onvervalste prediking van die Woord van God. Daarom sê Paulus ook baie pertinent in Romeine 10:17: “Die geloof is dus uit die gehoor, en die gehoor is deur die woord van God.” Dit is nie net die taak van Christene om ‘n mooi en heilige lewe te lei en om die Evangelie onvervals te verkondig nie, maar ook om die waarheid teen die leuen te verdedig. As die Here Jesus, sy dissipels en Paulus dit gereeld gedoen het, dan behoort ons dit ook te doen en soveel te meer in die verskriklike tyd van afvalligheid waarin ons vandag lewe.

Judas 1:3 Geliefdes, terwyl ek alle ywer aanwend om aan julle oor ons gemeenskaplike saligheid te skrywe, het ek die noodsaaklikheid gevoel om julle deur my skrywe te vermaan om kragtig te stry vir die geloof wat eenmaal aan die heiliges oorgelewer is.

Dit is dus nie net ‘n opdrag wat elke Christen ontvang om intens vir die geloof soos dit deur die heiliges (profete en apostels) oorgelewer is, te stry nie maar ook ‘n baie ernstige vermaning om dit te doen. Dit is ‘n opgelegde plig wat ons baie ernstig ter harte moet neem. As ons dit nie doen nie, kan dit uitloop op ernstige misleiding en verleiding onder die skape en lammers van God. Ons kan God nie verdedig nie, maar ons moet te alle tye sy Evangelie teen die leuens van die Satan verdedig omdat sy leuens daarop gemik is om verlore sondaars in hulle toestand van verlorenheid te hou en te vermoor. Die staf van die herder het ‘n tweërlei doel gehad — om die skape en lammers wat afgedwaal het met die kromsteel kant te skaapvang en terug te bring en om die wilde roofdiere en voëls met die reguit kant daarvan te verjaag. Pas my skape op.

Voetnotas

1 Dr. Aldert Brink, Laat God Homself Besekerm, Kerkbode, 14 Sept. 2007

Laat God Homself Beskerm

DEEL 2: CHRISTUS SE ONWANKELBARE VERTROUE IN DIE GETUIENIS VAN SY PROFETE EN APOSTELS

Dit is opvallend dat toe Johannes die Doper in die tronk gesmyt is hyself begin twyfel het of Jesus Christus werklik die Messias was. Hyself het begin wonder of die Woord (dit wat hy in sy tyd beskikbaar gehad het) nie maar net ‘n klomp onwaarhede en teenstrydighede aan die mense opgedis het nie. Die Ou Testament het dan so duidelik belowe dat die Messias die Koninkryk van God sou oprig maar sy omstandighede in die tronk en opdoemende onthoofding het nie juis enige vertroosting gebied nie en hy het sterk begin twyfel. Hy wou die feite op die tafel hê; hy wou sien voordat hy sou glo. Hy het toe twee van sy dissipels gestuur om seker te maak of Jesus werklik die Messias was. Hier’s wat Christus gesê het.

Joh 7:22 Gaan vertel aan Johannes wat julle sien en hoor: blindes sien weer, kreupeles loop, melaatses word gereinig, dowes hoor, dooies word opgewek, aan armes word die evangelie verkondig.

Christus het Hom nie na die tronk gehaas om Johannes met ‘n klomp wonderwerke te oortuig dat Hy die Messias is nie. Hy het ook nie vir hulle gesê om hulle “altered states of conciousness” of denkbeeldige ervarings wat hulle van sy wonderwerke gehad het aan hom oor te vertel nie. Hy het Johannes se dissipels teruggestuur om te vertel wat hulle gesien en gehoor het. Feite berus nie net altyd op wat ons persoonlik sien nie, maar op wat ander betroubare getuienisse gesien het. As dit nie so was nie sou ons howe nie kon vasstel wat die waarheid in ‘n saak is nie. Daarom het die Here Jesus ook eenmaal gesê: “Omdat jy My gesien het, Thomas, het jy geglo; salig is die wat nie gesien het nie en tog geglo het.” Ek dink in hierdie verband ook aan wat Jesus in Johannes 17:20 in sy gebed vir sy dissipels gebid het:

Joh 17:20 Maar Ek bid nie vir hulle alleen nie, maar ook vir die wat deur hulle woord in My sal glo— dat almal een mag wees net soos U, Vader, in My en Ek in U; dat hulle ook in Ons een mag wees, sodat die wêreld kan glo dat U My gestuur het.

Christus het soveel vertroue gehad in die getuienis van sy dissipels en ook geweet hulle sou sy Woord honderd persent getrou oordra dat HY die vrymoedigheid gehad het om te praat van hulle woord. Moet ons dan nie dieselfde hoë premie op hulle getuienis plaas as Hy nie? As Hy so seker was dat hulle sy woorde en dade en alles wat Hy hier op aarde meegemaak het honderd persent aan die mense sou oordra, moet ons hulle nie ook glo nie? En weet u, Hy het dieselfde hoë premie geplaas op die getuienis van sy Ou Testamentiese profete.

Luk 24:44 En Hy sê vir hulle: Dit is die woorde wat Ek met julle gespreek het toe Ek nog by julle was, dat alles wat oor My geskrywe is in die wet van Moses en die profete en die Psalms, vervul moet word.

‘n Mosie van wantroue in die getuienis van sy apostels wat sy lewe, dood en opstanding eerstehands ervaar het, is eintlik maar ‘n mosie van wantroue in God se karkater. Die huidige post-moderne siening dat sy geroepe profete en dissipels se getuienisse alles deel vorm van ‘n ou wêreldse denkpatroon of wêreldbeeld en dat ons die Bybel nuut moet verwoord, is niks anders as ‘n ontkenning van Christus se waarmerkstempel op sy dissipels en profete se getuienis nie. As Hy, die Ewige Onveranderlike wat gister, vandag en tot in alle ewigheid dieselfde is, dan is sy waarmerkstempel voldoende bewys dat hulle getuienis eweneens ewig en onveranderlik is (Luk 21: 33). Sy disssipels en profete se woorde was inderdaad sy eie woorde en daarom kon Hy ook met absolute oortuiging sê:

Luk 10:16 Wie na julle luister, luister na My; en wie julle verwerp, verwerp My; en wie My verwerp, verwerp Hom wat My gestuur het. (sien ook Matt 10:40)

Die Evangelie van Jesus Christus (sy maagdelike geboorte, sy letterlik fisieke kruisiging, sy letterlik fisieke opstanding uit die dood, sy letterlik fisieke hemelvaart en sy letterlik fisieke wederkoms) het net mooi niks met “Slim ouens se selfversekerde teologiese antwoorde en standpunte” (1) en ‘n komplekse wetenskap te make nie. Dit het enkel alleen met geloof te make, en soos reeds vermeld, is dit nie ‘n geloof wat ‘n wilde sprong in die duisternis maak nie, maar ‘n eenvoudige kinderlike geloof in die getuienis van sy profete en apostels van wie Hy gesê het “Wie na julle luister, luister na My“. Enigeen wat hulle getuienis nie glo nie, speel nie met ‘n vuur waarby jy jou warm maak nie maar die helse vuur van die ewige verdoemenis. Ek sê dit op goeie gesag omdat Christus self gesê het dat enigeen wat sy profete en apostels se getuienis verwerp eintlik maar besig is om Hom en sy Vader te verwerp. Dis so eenvoudig soos dit en iemand wat die Drie-enige God verwerp, verwerp maar eintlik die ewige saligheid wat Hy uit genade aan alle mense skenk (Titus 2:11).

Deel 3: Moet predikante die kerk verdedig teen dwaalleer of moet hulle ophou om die kerk te verdedig? Volg later.

Voetnotas

1. Dr. Aldert Brink, Laat God Homself Beskerm: Kerkbode, 14 Sept. 2008

Laat God Homself Beskerm

Die NG kerkkoerant “Kerkbode” het op 14 September 2007 ‘n artikel onder die titel “Laat God Homself Beskerm” deur Dr. Aldert Brink van die NG Gemeente, Kuruman-”Die Oog” gepubliseer waarop ek graag as volg kommentaar wil lewer. Omdat dit ietwat lank is, het ek besluit om dit in ses dele te plaas.

DEEL 1: WAT SOU PAULUS SÊ?

Sedert die skandelike skorsing van die student, Ferdie Muller, en die daaropvolgende vrystelling van die veelbesproke DVD “Nuwe Strominge in die Teologie: Word die Hart van die Evangelie uitgeruk” het verskeie kerklui en veral predikante die pen opgeneem en uitgelese artikels geskryf om die verwarring in die NG Kerk te help besweer. Groot gewag is gemaak van die feit dat God Homself kan beskerm en dat ons eerder nodig het om in gesprek te tree met mekaar sodat die veelvuldige probleme behoorlik deurgetrap kan word en kompromiterende oplossings gevind kan word. Dr. Aldert Brink het reeds twee gelykluidende artikels geskryf: “Laat God Homself beskerm” (14 Sept. 2007) en “Laat God Homself beskryf” (2 Mei 2008) wat ek graag in die volgende paar dae in die lig van die Skrif wil evalueer.

Waarom is dit so belangrik om te weet wat Paulus sou sê oor die huidige woelinge in die Ng Kerk? Is dit nie belangriker om te weet wat Jesus Christus self gesê het nie? Dra Paulus se woorde meer gewig as dié van Jesus Christus? Die kort antwoord is, nee! omdat Paulus alles wat hy in sy sendbriewe opgeteken het regsreeks van Jesus Christus ontvang het. Hy sê:

Gal 1:10-12 Soek ek dan nou die guns van mense, of van God? Of probeer ek om mense te behaag? As ek nog mense behaag, dan sou ek nie ‘n dienskneg van Christus wees nie. Maar ek maak julle bekend, broeders, dat die evangelie wat deur my verkondig is, nie na die mens is nie. Want ek het dit ook nie van ‘n mens ontvang of geleer nie, maar deur ‘n openbaring van Jesus Christus.

Hy sê ook:

1 Kor 14:37 As iemand meen dat hy ‘n profeet of ‘n geestelike mens is, moet hy erken dat wat ek aan julle skrywe, bevele van die Here is.

Dit beteken gewoon dat as vandag se post-moderne predikers meen dat hulle opregte en eerlike verkondigers van God se waarhede is en op die koop toe geestelik volwasse mense is, dan moet hulle noodwendig erken dat alles wat Paulus geskrywe het regstreekse bevele van Jesus Christus is. Dit is juis op grond van hierdie onomseilbare feit dat ons met vrymoedigheid kan sê “Wat sou Paulus sê.”

Die eerste ding wat hom dus by my opdring wanneer ek van die artikels in Kerkbode lees, is die vraag, “Wat sou Paulus daarvan sê as hy vandag nog geleef het?” Sou hy saamstem met Dr. Brink dat ons nederig na mekaar moet luister en ophou paniekerig word oor mense wat anders glo? Sou hy soos Dr. Brink ook verskeurdheid en verwarring beleef het oor die verdeeldheid wat die huidige teologiese oorlog in die kerk meebring? Paulus sou gewis nie aanbeveel dat ons nederig na mekaar moet luister nie, veral nie na mense wat anders glo nie. Trouens, omdat hy ‘n heilige ontsag gehad het vir Jesus Christus se woorde in Johannes 7: 38, “Hy wat in My glo, soos die Skrif sê: (let wel, nie anders as wat die Skrif ons leer nie) strome van lewende water sal uit sy binneste vloei” kon hy met oortuiging skrywe:-

Gal 1: 8 Maar al sou ons of ‘n engel uit die hemel julle ‘n evangelie verkondig in stryd met die wat ons julle verkondig het, laat hom ‘n vervloeking wees!

Dit was juis die toegewings wat sommige geestelike leiers in sy tyd gemaak het om “anders te glo” wat Paulus aangespoor het om sy broers en susters drie jaar lank met baie smeekbede en trane te waarsku teen die wolwe wat na sy dood onder hulle sou inkom (Handelinge 20:29-31). Waar is ons hedendaagse herders wat soos Paulus met baie trane bid vir die beskerming van God se skape teen die wolwe wat die kerk binnegekom het om te plunder, te verskeur en te verslind? Waarom was Paulus se oë vir drie jaar lank deurdrenk met trane? . . . Beslis nie omdat die eenheid van die kerk in gedrang was nie. Inteendeel, indien hy beswaard was oor onenigheid in die kerk sou hy nooit die volgende kon skryf nie:-

1 Kor 11:18,19 Want in die eerste plek hoor ek dat, as julle saamkom in die gemeente, daar skeuringe onder julle is, en gedeeltelik glo ek dit. Want daar moet ook partyskappe onder julle wees, sodat die beproefdes onder julle openbaar kan word.

Nee! Paulus se diepste kommer was nie oor die eenheid wat beskadig was nie maar juis oor ‘n “ander Jesus . . . ‘n “ander gees” . . . ‘n “ander evangelie” . . . en “‘n ander geloof” (2 Kor 11:4; Gal 1:6) wat die kerk deursuur het. Paulus het geweet “om anders te glo,” uiters gevaarlik is omdat dit vir die persoon wat “anders glo” reg mag lyk maar die eindes daarvan lei na die ewige verdoemenis (Spreuke 14:12). Ten spyte hiervan leer die hedendaagse fasiliteerders (“change agents”) in die kerk ons dat om “anders te wees” of om “anders te glo” nie die grootste probleem in ons kerke is nie, maar wel die gemis aan kerkeenheid, samehorigheid, en ‘n onderlinge omgeegees — kortom, goeie verhoudinge. Hoewel hierdie dinge belangrik is, mag dit nooit die waarheid op ‘n syspoor rangeer nie. Ongelukkig is dit juis wat tans in al die kerke gebeur. “An Emergent Manifesto of Hope (emersion: Emergent Village resources for communities of faith)” van Doug Paggit en Tony Jones verklaar dat die volgelinge van die nuwe inklusiewe, kollektiewe godsdiens nie begaan moet wees om “mense uit die kake van die hel” te red nie maar om eerder “gemotiveerd te wees . . . om in ‘n verhouding te staan met mense wat in baie opsigte anders is.” (1) Die fokus moet dus nie soseer op die bekering van individue wees nie maar eerder op die smeding en bevordering van verhoudings in groepverband, al sou sommige van die ander in die groep anders glo.

Die volgende vraag wat by my opkom, is of Paulus soos Dr. Brink nie geweet het watter kant om te kies nie. Hoewel Paulus in diepe en opregte nederigheid kon erken dat hy die vernaamste (of groootse) van alle sondaars was (1 Tim 1:15) het hy onomwonde geweet watter kant om te kies. Om in die hedendaagse milieu van onsekere relatiwisme kant te kies, is blykbaar netso ‘n goot sonde en onding as fundamentalisme. Dit striem, versmoor en verstik kwansuis die “mooi” menslike eienskap om te erken dat iemand wat anders as ek glo netso veel van die waarheid beet het as ek wat anders as hy glo. Inderwaarheid striem fundamentalisme kwansuis die mooi menslike eienskap om in eenheidsgebondenheid met andere in ‘n euforiese samesyn van geestelike welsyn te lewe. Werklik? Is dit wat Paulus ons in sy traandeurdrenkte sendbriewe leer?

Waarom het die woord “fundamentalisme” ‘n melaats-infesteerde begrip geword? Waarom is so baie Christene so bang om as fundamentaliste gebrandmerk te word? Kan dit wees omdat ‘n fundamentalis verwaand genoeg is om te sê dat hy die enigste waarheid beet het?; dat enige ander geloof buiten die Christelike geloof uitloop op die ewige verdoemenis?; dat Christus die enigste Weg, Waarheid en lewe is en dat niemand na die Vader kom behalwe deur Hom nie?; dat Hy die verlossing bring en niemand anders nie?; dat daar geen ander naam onder die hemel gegee is deur wie ons gered moet word nie? As hierdie dinge die waarheid is, dan is die Vader en sy Seun, Jesus Christus, ook self fundamentaliste omdat dit juis die Drie-enige God is wat hierdie fundamentele waarhede vasgeknoop en ewig onveranderlik in sy hart ingegraveer het.

Ek kan maar net nie wegkom om myself die vraag te vra wat Paulus sou sê as hy vandag nog gelewe het nie. Een ding weet ek, hy sou nooit in der ewigheid die volgende kwygeraak het nie:

Miskien moet ons meer kuberneties begin dink oor die Bybel en oor teologie. Die Bybel en teologie is nie entiteite wat deur één wetenskaplike metode met ‘n liniêre formule verklaar kan word nie. Daarom kan die een nie regtig bewys dat Jesus nie opgestaan het nie of die ander dat hy wel opgestaan het nie. Om die opstanding waar of onwaar te probeer bewys met die beskeie metodes tot ons menslike beskikking, is om van ‘n saak wat groter as wetenskap is, popspeel te maak. Slim ouens se selfversekerde teologiese antwoorde en standpunte, maak my ongemaklik. Miskien is dit omdat hulle ‘n komplekse wetenskap soos die teologie wil aanbied as iets wat gelyk is aan graad 8 wiskunde. (2)

Miskien moet dr. Brink ‘n bietjie wegkom van die sielkunde navorsers en hulle subjektiewe benadering t.o.v. die tweede orde-kubernetika manier van dink en hom begin toespits op Christus se absolute vertroue in die getuienis van sy profete en apostels. Kom ons kyk nou vir ‘n slag na die eenvoudige betekenis van Christus se woorde sonder om ‘n komplekse wetenskap daarvan te wil maak. Geloof is tog immers nie ‘n wetenskap nie en nog minder ‘n sprong in die duisternis maar ‘n vaste vertroue in die dinge wat ons nie sien nie.

Deel 2: Christus se onwankelbare vertroue in die getuienis van sy profete en apostels volg later.

1. Doug Pagitt & Tony Jones: An Emergent Manifesto of Hope (emersion: Emergent Village resources for communities of faith), Baker Books, p. 35
2. Dr. Aldert Brink, Laat God Homself beskerm, Kerkbode: 14 September 2008